Alarm bij de brandweer
Er klinkt een noodkreet bij de brandweer. De beschikbaarheid van de brandweermannen dreigt te dalen door flexijobs. Eerlijk? Wie dat niet zag aankomen moet dringend brillen.
Dat de doorgeschoten uitbreiding van flexijobs voor problemen zou zorgen stond in de sterren geschreven. Als vakbonden trekken we al lang aan de alarmbel. En er zijn verschillende touwtjes die leiden tot die alarmbel.
Zo ondermijnen flexijobs de sociale zekerheid. Het sneeuwbaleffect is nu klaar en duidelijk. Want nu komt men tot de vaststelling dat flexijobs zorgen voor concurrentie. En dus, om mee te kunnen blijven spelen heeft men “de race to the bottom” ingezet voor wat bijdrage betreft, maar ook als het gaat over goede arbeidsvoorwaarden en omstandigheden. Geheel binnen het elan van de huidige regering uiteraard… De garantie op veiligheid riskeert evenzeer op de schop te gaan. Heel wat jobs vragen toch enige alertheid.
De vraag is maar of die combinatie van al die jobs zorgen voor de nodige concentratie en omzichtigheid. En dan gaat het lang niet alleen op de functies als brandweer of politie. Maar gaat het ook over openbaar vervoer, zorg en meer. Het gaat over al die jobs waar best wel wat gevaar achter de hoek schuilt en waarbij je ook verantwoordelijkheid draagt over anderen.
Ook de Raad van State heeft heel wat kritiek op die flexijobs. Zo wordt gewaarschuwd voor discriminatie en stellen ze dat flexijobs de reguliere arbeid verdringt. De nationale bank stelt bovendien dat flexijobs niet meer mensen aan het werk zetten, wat toch het zogenaamde doel was volgens de regering.
Maar goed, de uitbreiding van flexijobs lag in de weegschaal samen met het aan banden leggen van de vapes en sigaretten. Dit laatste heeft het gehaald. Een goede zaak voor onze volksgezondheid uiteraard maar toch wel een bedenkelijke samenstelling van die weegschaal. En, een wel heel strategische zet van sommige partijen, want het doel met de flexijobs is bereikt: de complete verdere uitholling van de sociale zekerheid en nog wat extra cadeaus aan werkgevers.
Vraag is maar of deze laatste zo blij zullen blijven.

