Zijn militairen de speelbal van de regering?

Zijn militairen de speelbal van de regering? Het begint er wel stilaan op te lijken voor wie de ontwikkelingen van het dossier 'militairen op straat' van de afgelopen dagen heeft gevolgd. Achter de schermen lijken ministers onderling ruilafspraken te maken, waarbij bevoegdheden en middelen tegen elkaar worden afgewogen en uitgespeeld. Tegelijk zien we dat verschillende betrokken ministers uiteenlopende argumenten naar voren schuiven om de inzet van militairen te verantwoorden.

Dat zorgt voor verwarring en roept fundamentele vragen op over de correctheid, coherentie en transparantie van het beleid.Wat begint als een praktische oplossing, lijkt uit te groeien tot een structurele verschuiving zonder dat onderliggende problemen daadwerkelijk worden aangepakt.

De regering lijkt maar wat te schuiven met de militairen waardoor een vorm van ruilhandel ontstaat, waarbij tijdelijke oplossingen worden voorgesteld als structurele antwoorden. De realiteit is al jaren gekend: het tekort bij de politie is geen nieuw probleem. Maar ook bij Defensie staat het water aan de lippen, met een hoge werkdruk en een verstoorde balans tussen werk en privé.

Dit roept belangrijke vragen op:

Is deze aanpak een besparing voor lokale besturen, terwijl de kosten verschuiven naar het federale niveau? Wat betekent het dat militairen -vaak in tijd en middelen goedkoper inzetbaar- worden gebruikt om gaten te vullen in een ander systeem?

Maar bovenal: wie bewaakt nog de essentie?

Waarom kampen we al zo lang met tekorten bij de politie?

Mogen militairen zomaar ingezet worden in deze context en onder welk bevel of welke bevoegdheid gebeurt dit?
Zijn militairen juridisch voldoende beschermd als er zich incidenten voordoen tijdens deze opdrachten?
En waarom worden de sociale partners niet betrokken en moeten zij de informatie via de pers vernemen?

Zondag herdenken we de aanslagen van 22 maart 2016 in Maalbeek en Zaventem. Ook toen stonden militairen op straat en konden zij de aanslagen niet voorkomen. Heel wat politici zullen tijdens de herdenkingen ongetwijfeld oproepen voor meer respect voor de veiligheidsberoepen. Maar de pijnpunten van toen zijn vandaag nog steeds dezelfde:

Te weinig personeel bij de politie
Een te hoge werkdruk bij Defensie
Militairen die als goedkope werkkrachten worden ingezet en onvoldoende vergoed worden voor hun prestaties.

Militairen zijn geen pionnen die men zomaar kan verplaatsen en (mis)bruiken.

Je centrale op sociale netwerken