Flexi-jobs: Arizona walst door ondanks IAO-waarschuwingen
Flexi-jobs: Arizona walst door ondanks IAO-waarschuwingen
Auteur: Alexis Fellahi
Mei 2026
Op 30 april keurde de regering de uitbreiding van flexi-jobs naar alle sectoren goed. België staat echter op de voorlopige lijst van dossiers die mogelijk onderzocht zullen worden binnen de Commissie voor de Toepassing van Normen van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO). Het gevoerde beleid in ons land staat haaks op de internationale engagementen van ons land.
Deze conventie werd in 1969 bekrachtigd door België en roept de lidstaten op om een werkgelegenheidsbeleid te ontwikkelen dat garandeert:
"(a) dat er werk zal zijn voor alle personen die beschikbaar zijn voor en op zoek zijn naar werk; (b) dat dit werk zo productief mogelijk zal zijn; (c) dat er vrije keuze van werk zal bestaan en dat elke werknemer alle kansen krijgt om de nodige kwalificaties te verwerven om een passende job uit te oefenen en om in die job zijn kwalificaties en talenten te benutten […]"
Over flexi-jobs heeft de Commissie van Deskundigen gewezen op de syndicale bezorgdheden “dat de uitbreiding van flexi-jobs een ‘reëel risico inhoudt op een geleidelijke verdringing van kwaliteitsvolle arbeid’”. [De Commissie van Deskundigen ] “merkt op dat deze bezorgdheden samenvallen met de analyses van de Europese Commissie in het kader van het Europees Semester 2024, die […] wijzen op de risico’s van segmentering van de arbeidsmarkt en armoede onder werkenden als gevolg van de toename van atypische contracten. De commissie herinnert eraan dat Conventie 122 tot doel heeft productieve werkgelegenheid te bevorderen […], wat ook een kwalitatieve dimensie inhoudt, zoals benadrukt in haar algemene studies van 2010 en 2020. Zij verzoekt de regering daarom om een gedetailleerde analyse te bezorgen van de manier waarop zij garandeert dat het nastreven van de kwantitatieve doelstelling van 80 procent niet ten koste gaat van de kwaliteit en de stabiliteit van de werkgelegenheid. In het bijzonder vraagt zij informatie over de bestaande opvolgingsmechanismen om de vervanging van reguliere jobs door flexi-jobs te evalueren en te voorkomen.”
De regering heeft de flexi-jobs zopas uitgebreid naar alle sectoren, wat de situatie in het licht van Conventie 122 nog problematischer maakt.
De Commissie van Deskundigen heeft ook andere zorgwekkende elementen met betrekking tot het werkgelegenheidsbeleid in België aangekaart: de verschillen in werkgelegenheidsgraad tussen vrouwen, ouderen, personen geboren in het buitenland en personen met een handicap, de uitsluiting van het individueel opleidingsrecht voor werknemers in zeer kleine ondernemingen, zelfstandigen en atypische werknemers.
Het beleid dat vandaag door de federale en regionale regeringen wordt gevoerd, versterkt alleen maar de kritiek op de politieke keuzes rond werkgelegenheidsbeleid.
Dat België op de voorlopige lijst staat van dossiers die mogelijk in juni door de Commissie voor de Toepassing van Normen worden onderzocht, is een sterk signaal: het gevoerde beleid staat haaks op de internationale engagementen van ons land. Terwijl verschillende andere hervormingen nog besproken worden, zou de regering er beter aan doen meer aandacht te besteden aan de kwaliteit van de werkgelegenheid, om in overeenstemming te zijn met het nationale en internationale recht, in plaats van halsstarrig haar eigen voorstellen te blijven verdedigen.