De regering gaat vrolijk door met inkomen van zwaksten te ondergraven

De regering gaat vrolijk door met inkomsten zwaksten te ondergraven

Auteurs: Ann Vermorgen & Marie-Hélène Ska

April 2026

In tijden van stijgende brandstofprijzen is het essentieel dat de overheid steun biedt aan de zwaksten in de samenleving. Vooral gezinnen met een beperkt inkomen, alleenstaanden en ouderen ondervinden de gevolgen van extra hoge energiekosten, waardoor hun dagelijkse uitgaven zwaar onder druk komen te staan.

Ongeveer 4,8% of bijna 150.000 werknemers van de privésector die de wagen gebruiken, krijgen geen vergoeding voor hun woon-werkverkeer. Telewerken of openbaar vervoer zijn vaak geen optie voor hen. Zonder specifieke maatregelen dreigen ze zwaar te moeten inleveren op hun inkomen. Bovenop alle kosten en besparingen die er al zijn. 

De regering heeft aangegeven dat ze steun zou beschikbaar maken, maar voorlopig blijft het allemaal nog zeer vaag, met ballonnetjes en slecht uitgewerkte ideeën. Wie geconfronteerd wordt met hoge brandstofprijzen, heeft niets aan een toekomstig fiscaal voordeel. Tegelijk tonen werkgevers zich ook zeer stil. Is het normaal dat werknemers moeten betalen of loon inleveren om te gaan werken? En moet de overheid dit volledig compenseren? 

Maar ondersteuning is wel nu nodig en moet gebaseerd zijn op de specifieke noden en niet gewoon de eventuele extra inkomsten uit btw of accijnzen. Om de middelen daartoe te voorzien, is het essentieel om net als tijdens de energiecrisis ook de overwinsten mee in beeld te brengen van de bedrijven die profiteren van de brandstofschaarste en bovenmatige prijzen doorrekenen. Dergelijke winsten zijn zowel economisch als sociaal problematisch en moeten dienen om net die groepen te helpen die het meest getroffen zijn. 

Armoederisico 

Maar terwijl er voor de galerij over steun wordt gediscussieerd, gaat de regering ondertussen wel vrolijk door met het inkomen van de zwaksten te ondergraven, zoals ook weer bleek uit de rapporten over de pensioenmaatregelen van het Federaal Planbureau. Deze tonen aan dat de recente pensioenmaatregelen leiden tot een forse toename van de ongelijkheid en het armoederisico bij gepensioneerden. Ze zorgen bovendien voor een stijging van de pensioenongelijkheid.   

Daarnaast blijkt uit de rapporten dat het armoederisico voor zowel nieuwe als bestaande gepensioneerden toeneemt, voornamelijk als gevolg van het uitblijven van welvaartsaanpassingen voor de minimumpensioenen. Ambtenarenpensioenen worden naar beneden bijgesteld, wat de kloof verkleint, maar vooral door een nivellering naar beneden. Niet alle maatregelen zijn bovendien al doorgerekend, waardoor de impact mogelijk nog groter wordt. 

Het opschorten van welvaartsaanpassingen toont zich weer als een volledig foute keuze die net de minima het hardste treft, en opnieuw daardoor ook vaker vrouwen. De huidige crisis toont net dat dergelijke systemen broodnodig zijn om een stabiel en correct minimaal inkomen te voorzien voor alle uitkeringen, inclusief de pensioenen.