Het moet anders!
Op 14 oktober 2025 trok ACV West-Vlaanderen met haar militanten en leden naar Brussel voor wat zij een grote loopbaanmars noemen. Het doet dat niet zomaar: de maatregelen van de Arizona-regering raken mensen diep in hun loopbaan, hun gezin en hun toekomst. Twee West-Vlamingen delen hun bezorgdheden. Bezorgdheden die aantonen dat zoveel mogelijk mensen best hun stem laten horen.
Nachtwerk wordt mogelijk minder beloond.
Bart, 44 jaar, machineoperator bij Moduleo Avelgem
“Vandaag zien we door de onzekerheid al jonge mensen vertrekken.” Na jaren gewerkt te hebben als bakker, ben ik nu 12 jaar aan de slag bij Moduleo (sinds 4 jaar onderdeel van Unilin) en werk ik in de nacht. ’s Nachts werken past in mijn geval eigenlijk het best in mijn ritme. Ik heb even in ploeg gewerkt overdag, maar heb vrij snel de beslissing genomen om toch weer ’s nachts aan de slag te gaan. De plannen om de premies voor nachtwerk in bepaalde sectoren te beperken vind ik echt te gek voor woorden. Als ze dit zouden doorvoeren in een sector zoals die van ons (textielnijverheid) die het sowieso niet gemakkelijk heeft, vraag ik me af waar we nog mensen zouden vinden die de nachturen voor zich willen nemen. Vandaag zien we door de onzekerheid bijvoorbeeld al jonge mensen vertrekken. Ze dromen van een huis, een gezin, hopen wat geld aan de kant te zetten, … maar als je weet dat er een kans is dat je 300 euro per maand minder op je rekening zal ontvangen, dan is het voordeel van nachtwerk al snel veel minder groot. En laten we vooral ook het sneeuwbaleffect niet vergeten. Hoe minder inkomen, hoe minder we kunnen uitgeven en hoe slechter het gaat met de economie. Het is 5 voor 12 en we moeten op verschillende manieren tonen dat het zo niet kan.
Pensioen onder druk
Martine, 61 jaar, schoonmaak met dienstencheques
“Ik ben nooit langdurig ziek of werkloos geweest, maar bij de berekening van mijn pensioenrecht bleek ik slechts 29 jaren te hebben opgebouwd.”
Toen mijn man met pensioen ging zijn we ook gaan informeren naar mijn eigen pensioenrechten. Het nieuws sloeg in als een bom. Ik heb bijna 30 jaar fulltime gewerkt in de confectie, toen dat bedrijf in de problemen kwam ben ik overgestapt naar een ander bedrijf in de textielsector en werkte ik 7 jaar in ploeg. Nadat ook dit bedrijf in de problemen kwam, ben ik aan de slag gegaan in de sector van de dienstencheques en dat doe ik nu nog steeds. Ik ben nooit langdurig ziek of werkloos geweest, maar bij de berekening van mijn pensioenrecht bleek dat ik slechts 29 jaren zou hebben opgebouwd. De reden… vroeger was het de gewoonte om in rustige periodes economische werkloosheid in te roepen en dat werd ook gedaan in geval je eens thuis zat met de griep of als iemand bijvoorbeeld overleden was in je familie. Ik heb na een tweetal maanden fysieke revalidatie ook progressief gewerkt. Zowel deze economische werkloosheid als die dagen progressief, blijken nu plots niet meer mee te tellen in de berekening van je pensioenrecht. Dat is ronduit schandalig. Ik heb 40 jaar aan een stuk hard gewerkt en dit nieuws is echt een slag in het gezicht.