Opinie: Waar blijft die duurzame maatregel?

De inschakelingsuitkeringen zijn een belangrijk sociaal vangnet voor jongeren die na hun studie moeite hebben om toe te treden tot de arbeidsmarkt en nog niet voldoende werkten om recht te hebben op een werkloosheidsuitkering. Het doel ervan is om tijdelijke ondersteuning te bieden in de vorm van een uitkering die gebruikt kan worden om deel te nemen aan opleidingen of activiteiten die hen ondersteunt in hun traject naar een job. Een mooie maatregel waarmee velen geholpen worden en die absoluut nodig is om jongeren niet aan hun lot over te laten. Net dat dreigt nu te gebeuren.

Het recht op inschakelingsuitkeringen werd in de vorige legislatuur verstrengd. Daardoor dreigen nu een hele hoop jongeren zonder uitkering te vallen. Ze glippen door de mazen van het net en het lijkt er niet op dat er een duurzame oplossing voor hen in het verschiet ligt. Deze jongeren hun uitkering zomaar ontzeggen, is verder ook onwettig. De ontzeggingen doorstaan de toets met de grondwet niet omwille van het ‘standstill-principe’. Dat stelt dat verworven sociale rechten niet zonder goede motivering teruggedraaid kunnen worden.

In verschillende rechtszaken bij de Arbeidsrechtbank werd de beslissing om uitkeringen niet langer uit te keren dan ook meermaals met succes aangevochten door het ACV. Individueel kunnen we dus proberen om zoveel mogelijk van deze jongeren op te sporen en te ondersteunen in een rechtszaak waardoor ze toch niet hun uitkering verliezen en op eigen tempo een job kunnen vinden.

Maar is dat nu een manier van werken? Wanneer de minister van Werk zelf al aan de RVA de opdracht geeft om de gewonnen rechtszaken niet meer aan te vechten in hoger beroep, lijkt het ons duidelijk dat het probleem gekend is. Waar blijft dan die duurzame maatregel die niet alleen jongeren een uitkering gunt, maar ook hun onzekerheid en angst om achtergelaten te worden in de samenleving wegneemt? 

Joke Man
Voorzitter ACV Limburg