De voorbije dagen zagen we het debat over de hervormingen in het Franstalige onderwijs verglijden naar polariserende houdingen en meningen. Als ACV Politie kunnen we dit alleen maar betreuren. De essentie van het oorspronkelijke debat -de zoveelste besparing in de openbare sector- wordt hiermee volledig van tafel geveegd. 

Betogen is een recht en uiteraard moet de politie ten alle tijden het evenredigheidbeginsel respecteren.  Maar net zo zeer keuren we elke vorm van geweld en vandalisme of relschoppen af, want die passen niet bij de vormen van actievoeren waar wij voor staan. Ongepast gedrag moet aangepakt worden, ongeacht wie het stelt.

Als ACV Politie zijn we solidair met onze collega’s in het Franstalig onderwijs. Hervormingen die het personeel en de opdracht raken en waarbij dialoog wordt geweerd, geven ook bij politie aanleiding tot protest. 

Maar evenzeer zijn we bezorgd over onze politiemensen, die zich al jaren elke dag opnieuw inzetten. En dat in een context van onderbezetting, overuren, groeiende agressie en steeds nieuwe, onverwachte veiligheidsrisico’s. Het gebrek aan ondersteuning en begeleiding is pertinent.

In plaats van polarisatie te voeden zou het dan ook beter zijn om ten gronde te kijken waarover dit echt gaat: hervormingen en besparingen zonder enige vorm van dialoog die de opdracht onmogelijk maken en het personeel op hoogspanning zetten, wat leidt tot demotivatie en uitval. Of het nu gaat over onderwijspersoneel of politie, geen van beiden mag de dupe of de schuldige worden van wanbeleid.