Wie voor de federale regering werkt op moeilijke uren, is vaak genoodzaakt zich met de auto te verplaatsen. Maar de gemiddelde vergoeding voor uitzonderlijke prestaties van 350 euro voldoet lang niet meer om de hoog opgelopen benzineprijzen te compenseren. “Hoog tijd om deze werknemers te respecteren en de jobs aantrekkelijker te maken,” vindt ACV Openbare Diensten.

Stel: Je werkt voor de federale overheid, maar niet in het klassieke dagregime. Je werkt ’s nachts, of heel vroeg en heel laat of tijdens het weekend. Als werknemer van de federale overheid heb je dan verschillende opties: een fietsvergoeding of een abonnement voor openbaar vervoer. 

Maar werknemers met moeilijke werkuren of een slecht bereikbare werkplek zijn vaak verplicht om met de wagen naar het werk te gaan. De federale overheid geeft hen hiervoor een woon-werkvergoeding. Die wordt berekend op basis van de kost van een abonnement met het openbaar vervoer. Maar die vergoeding dekt de kosten helemaal niet. Zeker niet meer sinds de benzineprijzen de pan uitswingen. De gemiddelde vergoeding voor de uitzonderlijke prestaties komt neer op gemiddeld 350 euro per maand. Mensen met onregelmatige uren, betalen op die manier om te werken, terwijl ze een extra vergoeding zouden moeten krijgen omwille van die onregelmatige uren. 

Het gaat in deze gevallen vaak over werknemers in weddeschaal van niveau C of niveau D en dus met een aanzienlijk lager loon dan een niveau A of B. Het feit dat zij de afgelopen jaren hun “extra vergoeding” voor lastige uren in hun benzinetank zien verdwijnen, maakt de job extra onaantrekkelijk en moeilijk. Wij vragen dan ook aan de regering om hier snel een eerlijke regeling uit te werken. Mensen die essentieel werk doen, kunnen sinds corona op weinig empathie rekenen van de federale regering. Thuiswerk of “coronaveilig” werken, is voor deze jobs vaak niet weggelegd. Hoog tijd om ook deze werknemers te respecteren en de jobs aantrekkelijker te maken dus!