Jobs, jobs, jobs

De regering Michel gaat er van uit dat de jobs-jobs-jobs vanzelf volgen als de loonkost verlaagt. Maar dat blijkt niet te kloppen.
Ja, er zijn jobs bijgekomen: ongeveer 30.000 jobs in 2016 (voltijdse, deeltijdse, vaste en tijdelijke). Het grootste deel van die groei is te weten aan de economische conjunctuur. Slechts 13.000 jobs zijn te danken aan het regeringsbeleid, en dat is veel te weinig in verhouding met de financiële gunsten die de bedrijven krijgen.

De loonsubsidies zijn de afgelopen 20 jaar met een factor 10 gestegen (in 1996 werd 0,4% van het loon gesubsidieerd, nu is dat meer dan 4%). De bedrijven kregen al 11 miljard euro loonsubsidies per jaar. De regering-Michel doet daar nog een flinke schep bovenop: 2,5 miljard door de indexsprong en nog eens 1,4 miljard met de regeringsmaatregelen van 2016. En dan rekenen we de steunmaatregelen, zoals rulings en de notionele interestaftrek niet eens mee! De regering Michel geeft dus 3,9 miljard euro extra aan bedrijven, die daarmee 13.000 creëren. Dat is meer dan 250.000 euro per job!

De LBC-NVK eist daarom dat de werkgevers zich verbinden om 3% bijkomende jobs te creëren, in ruil voor de miljarden die de regering Michel hen cadeau geeft. 3% jobs, dat zijn 93.000 banen, bovenop de huidige groei van 30.000 banen. 3% is een gemiddelde, het kan variëren van sector tot sector. We vragen om deze maatregel na 2 jaar te herhalen, hetgeen in totaal 186.000 tewerkstellingsplaatsen oplevert. Dat is niet alleen goed voor de mensen, maar het zal ook de economie een enorme boost geven.
Het 3x3-plan als basis voor nieuwe cao’s

Cao’s bevatten afspraken die werknemers en werkgevers met elkaar maken. Samen overleggen en bindende beslissingen nemen vormen de beste garantie om het 3x3-plan ook effectief uit te voeren. Daar gaan we voor als vakbond!

Werknemers en werkgevers zitten binnenkort samen rond tafel om afspraken te maken. Bedrijven krijgen heel wat cadeaus. De LBC-NVK vindt dat daar ook iets tegenover moet staan voor werknemers en mensen die werk zoeken, of niet meer (kunnen) werken.
Dat overleg gebeurt in 3 fases. Eerst wordt er onderhandeld over een interprofessioneel akkoord (IPA), over alle sectoren heen. Daarna volgen er sectorale onderhandelingen en tot slot zijn er nog onderhandelingen mogelijk per onderneming. Hopelijk leiden deze gesprekken tot goede cao’s voor alle werknemers!

Personalization