Terugblik

Hoofdstuk 13

DE INTERNATIONALE ARBEIDSORGANISATIE (IAO), werd 100 jaar geleden opgericht als hoofdstuk dertien van het Vredesverdrag van Versailles. Blijvende vrede zou enkel mogelijk zijn op basis van sociale rechtvaardigheid, heette het. Uniek in deze VN-organisatie is de structuur: de helft van de macht ligt bij politici, de andere helft is gelijk verdeeld tussen vakbonden en werkgevers.

Eind 20ste eeuw was er een poging om de vijf fundamentele IAO-normen – verbod op kinderarbeid, dwangarbeid en discriminatie, de vrijheid van vereniging en het recht op collectief onderhandelen - op te nemen in globale handelsakkoorden. Wie

die normen niet respecteerde, zou geen lid van de Wereldhandelsorganisatie kunnen worden. Slechts enkele regeringen (waaronder de Belgische) en de vakbonden waren hiervoor gewonnen.

Wie iets te veel met de neus op de nieuwsfeiten gedrukt zit, kan zich niet van de indruk ontdoen dat het er in de wereld niet beter op wordt. Een groeiende tendens naar nationalisme en protectionisme, samen met het neoliberale discours waarin er voor vakbonden geen plaats lijkt te zijn. Je zou bijna denken dat Hoofdstuk 13 geen geluk lijkt te brengen…

Maar zover laten we het niet komen, afgesproken.

Personalization

Je webbrowser is verouderd en wordt niet ondersteund door de ACV-website. Klik hier om een nieuwere versie te installeren.