Noodoproep vanuit de centrale

Het programma De Noodcentrale geeft een realistische weergave van het werk als calltaker, maar besteedt te weinig aandacht aan het personeelstekort.

“Er is al een tiental jaar een algemene onderbezetting bij de noodcentrales”, zegt John. “De werkdruk is te hoog waardoor mensen langdurig ziek worden en anderen ervoor kiezen om 4/5 te werken. Met een nog hogere werkdruk als gevolg. We werken in een 24/24-regime waardoor je vaak ’s nachts en in het weekend moet werken en meestal van 7 tot 7. De operatoren waren daar oorspronkelijk zelf vragende partij voor. Want daardoor moest je maar 3 of 4 keer per week werken. In het begin lijkt dat best aangenaam maar na een tijd begint dat werkritme zich lichamelijk te wreken.”

Dweilen met de kraan open

“In het verleden werkte men wel oplossingen uit”, vervolgt John, “maar die haalden in de praktijk niets uit. Bijvoorbeeld  de creatie van aparte nummers, zoals 1722. De intentie is goed: het publiek moet geen dringende lijn bellen bij niet-dringende hulp. Het probleem is weliswaar dat die gesprekken in dezelfde meldkamer binnenkomen. Er is wel een preselectie op basis van de inhoud van een melding, maar de druk blijft hetzelfde. Soms voorziet de overheid een extra aanwerving van een 50-tal mensen, maar dat lost niets op want het verloop is veel te groot. Het is dweilen met de kraan open. Als je een regering hebt die elk jaar 2% in het personeelsbestand wil snoeien,
dan krijg je dit soort toestanden.”

“Artificiële intelligentie als oplossing? Je haalt veel meer uit een gesprek van mens tot mens. Mensen kunnen beter detecteren of er echt een probleem aan de andere kant van de lijn is. Het probleem van de onderbezetting geldt voor elke dienst, dat begrijp ik ook wel. Maar als er bijvoorbeeld  bij Financiën een dossier langer blijft liggen, is dat vervelend, terwijl een oproep die bij ons binnenkomt echt niet kan wachten.”

Ook bij Joery Dehaes zit de onderbezetting hoog. Hij is secretaris bij ACV-politie. “De 101 is er voor politionele taken en de 100 voor de brandweer of medische interventies. Bij de bevolking is dat niet altijd duidelijk en in heel veel provincies zitten deze twee diensten ook fysiek bij elkaar. Mensen weten niet altijd wie ze moeten bellen, bovendien is er sinds enkele jaren het Europese noodnummer 112, dat hét nummer had moeten zijn voor alle diensten samen. Maar in België worden oproepen naar 112 gewoon doorgeschakeld naar de 100. En blijken mensen toch de politie nodig te hebben, dan schakelt men door naar de 101. Puur tijdverlies.”

“De overheid zegt dat ze geen geschikte kandidaten vindt. Logisch: niemand wil werken op een plek met 30% personeelstekort. Omdat je dan wel weet dat je problemen zal ondervinden om vrije dagen op te nemen. Wij eisen een bezettingsgraad van 100% en niet van 70% zoals nu. Pas dan zal deze job weer interessant worden. In totaal gaat het over een paar honderd extra aanwervingen.”

N-VA heeft gefaald

“De grote onderbezetting is trouwens symptomatisch voor heel de federale politie. Veel diensten kampen met 30 tot 40% personeelstekort. Het wordt hoog tijd voor investeringen op dat vlak. Uit de welzijnsenquête van de federale politie blijkt dat men de druk niet meer aankan. Dan moet je niet verwonderd zijn dat er veel overstappen naar de lokale politie. Ik zie hier een bewuste politieke strategie in van de partij die de ministers voor Ambtenarenzaken en Binnenlandse Zaken leverde. De N-VA probeert op een goedkope manier stemmen te halen door voortdurend te hameren op investeringen in veiligheid. Maar in werkelijkheid zijn zij verantwoordelijk voor een ongeziene bezuinigingspolitiek. En zeggen dat ze te weinig tijd hadden is ook een flauw excuus: hoe lang is het geleden dat we een regering hadden die bijna een volledige legislatuur heeft kunnen werken? Als je in 5 jaar tijd het tij niet kan keren, dan heb je gefaald.

Personalization

Je webbrowser is verouderd en wordt niet ondersteund door de ACV-website. Klik hier om een nieuwere versie te installeren.