Megacindy

Elke maand bedenkt onze columniste hoe ze de wereld kan veranderen. Soms slaagt ze in haar opzet, soms niet.

Schuld en boete

‘FALEN IS GEEN OPTIE’. Het is de leuze van een bekend jeugdpro­gramma waar mijn kinderen af en toe naar kijken. Elke keer op­nieuw gaat mijn haar ervan rechtstaan. En voel ik me verplicht om doodserieus aan mijn bloedjes, die ondertussen al helemaal opgaan in het flinterdunne en slecht geacteerde verhaaltje en me doodleuk negeren, mee te geven dat falen wel degelijk een optie is. Dat er niets mis is met de mist ingaan. Dat iedereen fouten maakt en vooral, moet mogen maken. Want vooral met dat laatste heb ik het lastig. Een tweede kans geven aan iemand die een fout heeft gemaakt? Is dat niet iets voor naïeve wereld­verbeteraars? Voor dat progressief schorem dat het waagt verder te kijken dan het eigen gelijk? Nee, aan de schandpaal met jou! Fouten worden niet getolereerd.

Die onverdraagzaamheid maakt me bang. Als we vandaag ons schuldig maken aan een fout of wat velen zien als een fout, dan lijkt het alsof de boetedoening niet lang genoeg kan duren. Proportionaliteit, gezond verstand en – godbetert – empathie: veel te lastig.  Het liefst van al zouden we elke schuldenaar tot sint-juttemis doen branden in  het vagevuur. Daar wordt nie­mand beter van, me dunkt.

Terwijl we nochtans goed starten. Baby’s modderen ook maar wat aan en toch gaan onze handen op elkaar bij elke

mislukte poging om zelf recht te staan. Dat enthousiasme voor de prutser verdwijnt ergens in de loop van het lager onderwijs. Aanmodderen, dromen, wat prutsen om te zoeken wat je leuk vindt: ten strengste verboden.

Geven we die boodschap niet zelf mee aan ons grut, dan leiden ze het zelf wel af uit hun omgeving en hoe die rare grote mensen met elkaar omgaan. Mijn driejarige weigert pertinent om iets te proberen tot hij zeker weet dat hij het kan. Terwijl wij helemaal pro mislukking zijn, elke dag gaat er wel iets mis bij ons thuis of op het werk. That’s life, toch? Zo jammer, want hij ontzegt zich zoveel op die manier. Maar geef het kind maar eens ongelijk.

Daarom, met Pasen in het vooruitzicht, dit kleine pleidooi voor tweede kansen, voor vergeving. Anders is die Jezus hele­maal voor niets gestorven aan zijn kruis, om dan ook nog eens de moeite te doen te verrijzen om zijn boodschap extra kracht bij te zetten bij ons, zondaars. Hij had zich beter de moeite gespaard en de stiel van zijn vader geleerd. Een goeie schrijnwerker, die heeft altijd werk!

Hulp nodig van Megacindy? Laat het haar weten via megacindy@acv-csc.be.

Personalization

Je webbrowser is verouderd en wordt niet ondersteund door de ACV-website. Klik hier om een nieuwere versie te installeren.