De militant

Deze maand: "Onderhandelen is veel moeilijker geworden."

Dany De Smet
  • Functie: Chauffeur bij De Lijn Mechelen
  • Leeftijd: 48 jaar
  • Woonplaats: Hofstade (Zemst)

Dany De Smet werkt al 22 jaar bij De Lijn. 10 jaar geleden werd hij militant voor ACV Openbare Diensten. “Ik wilde meer doen samen met de militanten die er toen waren. Ik kende niets van vakbondswerk, maar ik praat graag met mensen en ik kan goed luisteren.”  

Stemmen voor de sociale verkiezingen

Volgend jaar vinden er nieuwe sociale verkiezingen plaats. Voor Dany betekent dat ook dat hij voldoende stemmen moet verzamelen om opnieuw verkozen te raken. “Alles rond de sociale verkie­zingen is wettelijk vastgelegd. Wanneer je moet stemmen, wanneer en hoe lang de kieslijsten moeten uithangen. Ik vind stemmen ronselen het minst leuke aan militant zijn. Het is een soort populariteitswedstrijd, maar je kunt als militant niet altijd goed doen. We doen altijd wat we kunnen, maar soms halen we onze slag niet thuis. En dat is niet fijn voor het personeel en niet voor mezelf. Zo’n tegenslagen verklaren ook de lage opkomst bij sociale verkiezingen. Soms brengt niet meer dan de helft van de mensen een stem uit. Omdat ze ontgoocheld zijn in het systeem.”

Luisteren en praten met mensen

Toch raadt Dany iedereen aan om te gaan stemmen. “Voor De Lijn wordt het deze keer heel belangrijk, want het bedrijf moet haar mannetje kunnen staan in een vergelijkende toets, een benchmark, met de privé. Dan heb je goede mensen nodig die klaarstaan voor het bedrijf. Als militant ben je – nog veel meer dan vroeger – een echt aanspreekpunt. 10 jaar geleden liep het nog stroef om informatie door te sturen. Alles verliep via post. Het duurde soms twee weken voor ik een antwoord ontving. Tegenwoordig  communiceren we via messenger en andere chatapp’s, maar daar verwacht iedereen direct een antwoord. Dat maakt militant zijn uitdagend, maar zo fantastisch. Ik leer zelf heel veel bij en haal mijn voldoening uit mensen helpen.”

Overal dezelfde problemen

“Bij De Lijn in Mechelen spelen dezelfde problemen als in de rest van Vlaanderen. Er zijn te weinig chauffeurs, er zijn te veel zieken en de rijtijden zijn problematisch. Die zijn gebaseerd op oude verkeerssituaties, toen er veel minder ‘zone 30’ en fietsstraten waren. Een kwartier tot 20 minuten vertraging op een rit in de spits is niet uitzonderlijk. Het probleem is dat je dan zelf geen pauze meer hebt voor je volgende rit en dus niet wat kunt eten of naar het toilet gaan. Soms rij je als chauffeur gewoon acht uur aan een stuk. Vroeger was het simpel: we klopten eens op tafel bij de verantwoordelijken en de rijtijd werd aangepast. Tegenwoordig is onderhandelen met onze werkgever veel moeilijker geworden. Er is geen speelruimte meer.”

 

Personalization

Je webbrowser is verouderd en wordt niet ondersteund door de ACV-website. Klik hier om een nieuwere versie te installeren.