Megacindy

Elke maand bedenkt onze columniste hoe ze de wereld kan veranderen. Soms slaagt ze in haar opzet, soms niet.

 

Code Oranje

 

Ik zou een flauw mopje kunnen maken over code oranje  voor de  christelijke partijen in ons land. De CD&V die ervan langs kreeg in het tot voor kort onwrikbaar donkeroranje wingewest West-Vlaanderen. Door godbetert het Vlaams Belang, wuk was da? Om maar te zwijgen van de wegdeemsterende – sinds jaar en dag als zusterpartij omschreven – CdH aan de andere kant van het land. Maar dat ga ik niet doen, veel valt er ook niet te lachen als je als centrumpartij naar de marge wordt geduwd.

En de laatste weken kun je ook niet meteen spreken van ‘les extrêmes se touchent’. Nee, een ‘Coalition of the Willing’ zit er niet meteen aan te komen.

En dus leven de welwillenden, die het goed voor hebben met mens en dier, verder in angst. Een angst die ze delen met alle mensen die voor de ‘dark side’ hebben gekozen. In de angst staan we op gelijke voet.

Angst die we met wellust lijken te cultiveren. Voor de meest alledaagse fenomenen worden we elke dag om de oren geslagen met onheilsberichten. Die er een sport van maken elkaar voortdurend tegen te spreken. Wat onze onzekerheid alleen nog groter maakt. Over onze voeding, over het weer, over elk moment van onze dag, over elke mogelijke handeling. Het lijkt wel alsof er altijd een donkere wolk boven ons hoofd hangt. Flierefluitend door het leven gaan, onbezorgd genieten: waarom mag dat niet meer? Of als het over zaken gaat die wat verder van ons dagelijks leven staan: een beetje genuanceerde duiding, dat is toch ook wel ver zoeken. Maar daarvoor zijn we te lui, natuurlijk, en hebben we geen tijd. Rap wat schreeuwerige krantenkoppen meepikken en klaar. Dat maakt het lekker simpel: wij tegen zij. En die zij vullen we wel in naar- gelang de dag van de week. Op maandag zijn het de migranten en vluchtelingen, op dinsdag de ecofascisten, op woensdag de belastingontwijkende multinationals, op donderdag de ambtenaren, op vrijdag de zakkenvullende politici, en in het weekend de wielerterroristen. Eerlijk? Daar word ik zelf toch een beetje bang van. Hoe moeten we nu verder met elkaar? Want het zal samen zijn, of niet zijn. Kwestie van het een beetje gezellig te houden. Of terug gezellig te maken. Ik wil.

Personalization

Je webbrowser is verouderd en wordt niet ondersteund door de ACV-website. Klik hier om een nieuwere versie te installeren.