"Met je collega's naar De Collega's"

40 jaar na de televisiereeks De Collega’s‚ starten in mei de opnames van De Collega’s 2.0. De clichés zullen nooit ver weg zijn‚ maar het zou regisseur Jan Verheyen “verbazen en ook een beetje droef maken als ambtenaren zich persoonlijk zouden aangesproken voelen door deze film”. In december loopt De Collega’s 2.0 in de zalen.

 

Het verhaal is van alle tijden. In eerste instantie dacht ik: "De Collega's? Ik heb net De Kampioenen gedraaid, moet ik nu nog verder teruggaan in de televisiegeschiedenis?" Maar het verhaal is van alle tijden. Het gaat over een groep mensen die 8 uur per dag met elkaar doorbrengen en niet voor elkaar gekozen hebben. De groepsdynamiek maakt het geweldig interessant.

In de oorspronkelijke serie speelde alles zich af op een ministerie. En ze was een kind van haar tijd: geen enkele vrouw in de serie schopte het hoger dan directiesecretaresse en heel de cast was wit. Daar kan je nu niet meer mee afkomen. We zaten wel met de vraag of het over ambtenaren moest gaan.

Iemand opperde het idee om het meest gehate overheidsbedrijf, de NMBS, te nemen. Maar daar zat ik mee verveeld omdat ik zelf zeer vaak de trein neem. En hoewel ik ook wel eens klaag over de NMBS, is mijn praktijkervaring heel positief. Ik kom alleen maar gemotiveerde en opgewekte conducteurs tegen. Dat kon ik ze dus niet aandoen. Nu hebben we de situering zo vaag mogelijk gehouden. Het woord ministerie valt bijvoorbeeld niet. Het gaat over een dienst waar dossiers worden verwerkt, maar wat er in die dossiers staat ...

Toen de film werd aangekondigd, kreeg ik veel mails van ambtenaren. De helft met de vraag: "Ga je ons belachelijk maken?" De andere helft was afkomstig van klokkenluiders: "Ik heb nog wel verhalen over de administratie waar ik werk." In mijn familie zitten er ook ambtenaren en die zijn al die kritiek en flauwe grappen over hen beu. Tussen al die ambtenaren zal altijd wel een deel de kantjes ervan af proberen te lopen. Wat ook voorkomt in de privé.

Ik weet dat ik geprivilegieerd ben. Ik ben al heel mijn leven met film bezig en ik heb nooit het gevoel dat ik naar het werk ga. Maar niet elke job is even tof of geeft evenveel mogelijkheden tot zelfontplooiing en verrijking. Het merendeel van de mensen gaat naar zijn werk en probeert daar in het beste geval iets van te maken. Voor alle duidelijkheid: de film wil geen maatschappijkritisch statement maken. Het is een comedy. Het zou mij dan ook verbazen en wellicht ook een beetje droef maken als ambtenaren zich persoonlijk aangesproken zouden voelen door deze fim.

Personalization

Je webbrowser is verouderd en wordt niet ondersteund door de ACV-website. Klik hier om een nieuwere versie te installeren.