Analyse: "Waarom betogen wij?"

Wie zijn de mensen die weer en wind trotseren om op te komen voor de goede zaak? Om daar een zicht op te krijgen, lieten we een studie uitvoeren.

Doctoraatsstudent Michiel De Vydt: “Het onderzoek gebeurde via een online enquête onder de ACV-leden. Die werd een week voor de betoging via e-mail verspreid. Drie dagen na de betoging contacteerden we de bevraagden opnieuw om nieuwe vragen te beantwoorden. Op die manier konden we vergelijken tussen deelnemers en niet-deelnemers.”

Sleutel zelf in handen

“In de enquête focusten we vooral op kenmerken van personen die tot een grotere kans op deelname leiden. Samen met professor Stefaan Walgrave onderzocht ik waarom binnen eenzelfde groep mensen, die allen belang hebben bij de kwestie waarvoor gemobiliseerd wordt, de ene wel deelneemt en de andere niet. De bestaande literatuur zegt dat het sociale netwerk van mogelijke betogers een grote rol speelt. Een persoonlijke uitnodiging is één van de allerhoogste voorspellers van deelname. Ook in dit onderzoek komt dit resultaat sterk naar voren. ACV kan hieruit leren – of tenminste aan herinnerd worden – dat het belangrijk is dat hun leden ook binnen hun eigen netwerk uitnodigingen versturen en anderen warm maken. Wat mobilisatiesucces betreft, hebben ACV-sympathisanten dus voor een groot deel de sleutel zelf in handen.”

Brood-en-boterkwesties

“Wat ik uit de resultaten vooral onthoud is het mannelijke en collegiale karakter van de betoging. Ondanks dat we met onze enquête bijna evenveel vrouwen (44 %) als mannen bereikt hebben, blijkt dat 7 op de 10 effectieve betogingsdeelnemers mannen waren. Driekwart van de deelnemers geeft eveneens aan samen met een collega betoogd te hebben. Slechts 1 op 10 deelnemers vinkt aan samen met een vriend die geen collega is betoogd te hebben. Op zich is dit niet zo verwonderlijk, het is een echte vakbondsbetoging die mobiliseert  rond een selectief goed. Dat kan je niet vergelijken met bijvoorbeeld een klimaatbetoging of een solidariteitsbetoging van Hart boven Hard,  een nieuwe sociale beweging. Een vakbond mobiliseert voornamelijk rond materiële, zogenaamde ‘brood-en-boter’-kwesties, waarbij het gaat over jobs en inkomen.”

“Wat ook opvalt is dat deelnemers een hogere ‘interne effectiviteitsperceptie’ hebben. Dat is een moeilijk woord om te zeggen dat men het gevoel heeft iets te weten over de kwestie en dat men door te betogen het verschil kan maken. De deelnemers scoren hier hoger in vergelijking met de niet-deel-nemers. Andere vragen gingen over de externe effectiviteitsperceptie: in hoeverre men van de regering verwacht open te staan voor een oplossing van het probleem. Uit de antwoorden blijkt, enigszins verrassend, dat beide groepen even sceptisch of ontgoocheld zijn over de daadkracht van de regering.”

Standvastige leden

“Opvallend is de intentie tot deelname, waar we de week voor de betoging naar vroegen. Die intentie werd bij deze betoging in vrij grote mate opgevolgd. Van degenen die vooraf zeiden te gaan, is 76 % ook effectief opgedaagd. Wat dat betreft, heeft ACV een standvastig publiek. Niet-deelnemers gaven vaak praktische redenen op om niet te gaan. Daarbij viel me iets bijzonders op. Op de vierde plaats vinden we de eerste principiële reden voor niet-deelname: 15,5 % van de niet-deelnemers geeft aan dat ze betogen geen juist of geschikt instrument vinden om de kwestie aan te kaarten. Voor vakbondsleden lijkt me dat meer dan verwacht.”
Het volledige verslag werd op 6 december toegelicht aan de vakbondsleiding. 

Personalization

Je webbrowser is verouderd en wordt niet ondersteund door de ACV-website. Klik hier om een nieuwere versie te installeren.