Ook op de werkvloer oog hebben voor armoede

ACV Limburg

  

‘Als je het ineens met 500 tot 600 euro minder in de maand moet doen, dan weet je het wel. Zeker als alleenstaande.’ Aan het woord is Steven, die fulltime werkt bij Albron Center Parcs in Peer. Door de coronacrisis met al zijn lockdowns moest Steven zoals vele anderen zijn rekening maken. ‘Probleem is dat je niet weet hoelang deze situatie blijft duren. Ik maakte mij dan ook zorgen over hoe ik mijn financieel plaatje moest maken.’   

Paniek

Daklozen, bedelaars, onverzorgde mensen die ronddwalen in stationsbuurten … Dat is vaak het beeld waarmee we armoede associëren. Maar armoede heeft ook vele andere gezichten. Door de coronacrisis werden heel wat werkende mensen geconfronteerd met financiële problemen. ‘Zeker in de horecasector, één van de zwaarst getroffen sectoren. Maandenlang thuiszitten met een uitkering zonder maaltijdcheques. Ook kan je niet meer flexwerken. De paniek slaat dan wel toe,’ vertelt Steven. Gelukkig leerde Steven vlak voor de lockdown zijn partner kennen. Ik heb dan ook meteen veel tijd bij hem doorgebracht om zo wat kosten uit te sparen. In ruil daarvoor hielp ik mee in het huishouden. Zo heb ik deze periode toch zonder al te veel kleerscheuren kunnen doorstaan.’ 

Signalen

Ook Heidi, ACV-afgevaardigde bij Albron Center Parcs in Peer, werd geconfronteerd met de toenemende financiële problemen bij een aantal van haar collega’s. ‘We kregen toch wel wat signalen dat mensen het moeilijk hadden om rond te komen door de lockdown en daaraan gekoppeld de technische werkloosheid.’ Samen met haar collega-afgevaardigden stapte Heidi dan ook naar haar leidinggevenden om dit probleem bespreekbaar te maken. ‘Gelukkig stonden zij ervoor open om hierrond te werken.’ 

Voorrangslijst

Concreet werd aan het personeel gevraagd wie na de lockdown zo snel als mogelijk terug aan het werk wilde. ‘Uiteraard kon na de eerste lockdown niet onmiddellijk iedereen gelijk terug aan de slag. Op basis van onze bevraging maakten we een voorrangslijst op: sommige werknemers wilden dringend terug aan het werk, anderen hadden nog wat meer tijd thuis nodig,’ vertelt Heidi. ‘Zo konden de collega’s die het financieel moeilijk hadden als eersten opstarten en wat meer uren werken.’

Welzijnsschakel

Oog en oren hebben voor armoede is Heidi niet vreemd. ‘Ik heb 2 jaar geleden in Bocholt mee de Welzijnsschakel opgestart. Dat is een groep mensen die zich vrijwillig inzet in de strijd tegen armoede, sociale uitsluiting en discriminatie. Ik heb dat gedaan omdat ik destijds erg verschoten was toen een collega mij aansprak dat ze moeite had om de rekeningen te betalen,’ vertelt Heidi. Hierdoor is algemeen gekend dat Heidi zich inzet rond armoede en zo komt van het ene al eens het andere. 

Beweging

‘Bij de eerste lockdown zat Erperheide met een berg voedingswaren van de Foodstore en de horeca die dreigde te vervallen. In samenspraak met het managementteam heb ik dit kunnen wegschenken aan de voedselbank via Sint-Vincentius,’ zegt Heidi. Daarnaast werden ook intern via een Facebookpagina voedselpakketten weggeven en deed Erperheide mee aan ‘too good to go’ waardoor mensen voor 5 euro een voedselpakket konden kopen ter waarde van 17 tot 18 euro. ‘Als ACV-afgevaardigde kan je dus zeker een verschil maken, ook in kwesties die misschien niet meteen tot je corebusiness behoren. Als collega’s weten dat je openstaat voor deze problematiek en je concreet dingen kan aanpakken, dan kan je echt wel zaken in beweging zetten.’

Moment

En soms leidt dat tot mooie verhalen. ‘Zo daagde voor de eindejaarsfeesten in 2020 een collega op aan mijn deur. Ze had een pakket feestkledij -van de juwelen tot en met de schoenen- uit haar kleerkast gehaald om dit via mij te schenken aan iemand die het moeilijk had met de boodschap ‘jij kent wel iemand die je daar een plezier mee kan doen’. Ja, dat zijn de momenten waarvoor je het doet,’ aldus Heidi. 

Personalization