Wij hebben nood aan vele handen

  

Nadat de federale regering geld vrijmaakte voor het federale zorgpersoneel, was er vorige week ook witte rook voor het Vlaamse zorgpersoneel. De regering Jambon komt met 577 miljoen euro over de brug voor de Vlaamse social en non-profitsectoren. ‘Uiteraard zijn wij blij met deze extra middelen maar het verandert niet onmiddellijk iets aan de problematiek waar we nu mee zitten.’ Dat zegt Renate van Geneijgen, diensthoofd personeelszaken van ZorgGroep Lommel. De Vlaamse zorginstellingen hebben immers enorm te lijden onder de concurrentie van de private sector. 

Uitstroom

‘Ondanks dat we in  de openbare sector heel soepel zijn bij het invullen van onze vacatures kampen we met een uitstroom die groter is dan de instroom,’ zegt algemeen directeur Rudi Fonteyn. ‘Studenten zijn zelfs al weg nog voor ze afstuderen ook al ligt hier een contract voor hen gereed,’ vult Renate aan. Heel wat verpleegkundigen kiezen tegenwoordig voor de ziekenhuizen en niet voor de woon- en zorgcentra of dagopvangcentra omwille van de volle uurcontracten en premies. ‘Voor jonge mensen die willen bouwen of aan een gezin willen beginnen, is de keuze vaak rap gemaakt,’ aldus Renate.

Contracten

De 19-uren contracten bij ZorgGroep Lommel zijn een struikelblok ‘maar ook een pure noodzaak,’ verduidelijkt Rudi. ‘Wij hebben nu eenmaal nood aan vele handen. Een voltijdse werknemer kunnen we maar 1 weekend laten draaien. Twee halftijdse werknemers kunnen we 2 weekenden inzetten.’ Ook zorgt meer personeel ervoor dat piekmomenten makkelijker ingevuld kunnen worden,’ aldus Rudi. De 3.000 extra personeelsleden die de regering Jambon op Vlaams niveau voorziet, stelt dan ook niet meteen gerust. ‘De vraag is en blijft hoe wij nieuwe mensen moeten vinden en -niet in de laatste plaats- hoe we ze moeten houden,’ zegt Renate. ‘Niet te na gelaten dat het tekort aan personeel al tot 1.200 werknemers was opgelopen,’ vult Rudi aan. 

Kloof

Gelukkig trekt de regering Jambon ook een ruim budget uit voor een koopkrachtverhoging. ‘Deze toezegging is een stap in de goede richting om de kloof met het ziekenhuispersoneel niet nog groter te maken,’ zegt Renate. Het onbegrip bij het Vlaamse zorgpersoneel was enorm toen bleek dat de federale collega’s extra middelen kregen en zij ogenschijnlijk uit de boot vielen. ‘Niet omdat het niet gegund was maar wel omdat ze het gevoel kregen dat hun prestaties niet belangrijk zijn. Zij gaan vandaag ook nog altijd de strijd met corona aan, zij moeten ook flexibel zijn,’ zegt secretaris Els Kerkhofs van ACV Openbare diensten. ‘Je krijgt dat aan mensen niet uitgelegd waarom de ene wel beloond wordt en de andere niet.’ 

Voorakkoord

Het was één van de redenen waarom de ZorgGroep Lommel een symbolisch vergeet-mij-nietje stuurde naar het ACV om hulp en ondersteuning te vragen. ‘Veel zal nu afhangen van hoe die koopkrachtverhoging ingevuld gaat worden,’ zegt Els. ‘In de teksten van het voorakkoord wordt gesproken over een gemiddelde koopkracht maar hoe die concreet inhoud gaat krijgen, daarvoor zullen we de onderhandelingen moeten afwachten. We hopen alvast dat hier snel duidelijkheid in komt om teleurstellingen en frustraties te voorkomen.’

Zorg van morgen

Ondertussen gaat ZorgGroep Lommel haar werkorganisatie verder doorlichten. ‘De coronacrisis doorkruiste onze plannen maar begin dit jaar waren wij bezig met te bekijken hoe wij onze werking kunnen afstemmen op de toekomst. De zorg van gisteren is niet de zorg die we morgen nodig hebben,’ verduidelijkt Rudi. ‘Want ons personeel heeft gelijk. Zij zijn enorm gemotiveerd en geëngageerd maar er wordt bij momenten enorm veel van hen gevraagd.’ Dat erkent ook hoofdverpleegkundige Frank Meeus. ‘Met de krappe bezetting wordt er veel flexibiliteit gevraagd. Ik ben ondertussen al heel wat mensen op mijn vloer iets verschuldigd,’ lacht Frank. 

Op de foto:

Secretaris Els Kerkhofs van ACV Openbare diensten (rechts) overhandigt een presentje aan hoofverpleegkundigen Frank Meeus en Stefanie Theunis  om het personeel een hart onder de riem te steken. Op de achtergrond Renate van Geneijgen en Rudi Fonteyn.


Personalization