Wij zijn er voor onze collega’s én onze cliënten

   

De sociale verkiezingen zijn momenteel volop aan de gang. Nog tot en met 29 november 2020 kunnen duizenden werknemers voor de komende vier jaar hun afgevaardigden op de werkvloer kiezen. Maar niet overal zijn er sociale verkiezingen. Zoals bijvoorbeeld in de openbare sector. En toch zijn er delegees. Hoe zit dat?

Gevraagd

Federale overheidsdiensten (ministeries), OCMW’s, provinciale en gemeentelijke diensten kennen het systeem van sociale verkiezingen niet. Nochtans is er in de meeste openbare diensten wel een overleg tussen de werkgever en de vakbond. De vakbondsvertegenwoordigers kunnen in dit geval aangeduid worden door de vakbond zelf. Veel vaker nog dan dat, worden ze ‘gevraagd’ door een collega die al ‘bij de vakbond’ is. 

Opvolger

Dat was alleszins zo bij Carine Doomen van de dienst Burgerzaken in Hoeselt. ‘De toenmalige ACV-delegee stond op het punt om met pensioen te gaan en zag in mij zijn opvolger.’ De vraag was niet uit de lucht gegrepen. ‘Vanuit mijn opleiding als maatschappelijk assistent ben ik sowieso sociaal ingesteld. Ook heb ik van nature een interesse in alles wat te maken heeft met wetgeving. Ik pluis graag dingen uit en collega’s hadden al wat de gewoonte om zich bij mij te komen bevragen.’ Toch ging Carine niet zomaar in op de vraag. ‘Pas toen hij mij wist te overtuigen van een goede begeleiding, opleiding en informatie-uitwisseling heb ik toegezegd. Sinds 2016 mag ik mij dan ook ACV-delegee noemen,’ lacht Carine. 

Bondgenoot

Ook Ann Bernaerts van het OCMW in Hechtel-Eksel werd zo meer dan 10 jaar geleden ACV-afgevaardigde maar ging vervolgens zelf opzoek naar een bondgenoot. Deze vond ze in Marijke Franssens. ‘Vooral omdat ik wat meer gewicht wilde geven aan het OCMW-personeel in de gemeente,’ zegt Ann. Sinds 1 januari 2019 is de integratie van OCMW en gemeentebestuur decretaal een feit en dit brengt her en der heel wat bezorgdheden met zich mee. ‘Op korte tijd is alles veranderd. Naast de verhuis, die momenteel plaatsvindt, hebben we een nieuwe directie gekregen, een nieuw management, er is een tiksysteem ingevoerd … ‘ aldus Ann en Marijke. 

Bureaucratie

Dat hoeft niet persé negatief te zijn. ‘Uiteraard niet. We leren elkaar als personeel beter kennen, er waait een frisse wind, op technologisch vlak is er heel wat vooruitgang, budgettair kan er meer voor het personeel … Maar wat ons het meest aan het hart ligt, zijn onze cliënten.’ En daar hebben de ACV-dames momenteel niet zo een goed oog in. ‘We kunnen toch wel stellen dat er meer bureaucratie in onze werking is geslopen. Het OCMW had zijn eigen werking, zijn eigen openingsuren waarin we heel flexibel waren. Nu moet dat allemaal strakker en stipter. Door dat keurslijf bereiken we nu minder klanten.’ 

Drempel

Waar in andere jaren in de koudere maanden zo een 40-tal aanvragen voor een verwarmingstoelage werden gedaan, zijn er dat nu bijvoorbeeld 2. ‘De coronacrisis heeft hier ook geen goed gedaan. Voor veel van onze cliënten vormt het maken van een afspraak -telefonisch en zeker online- een drempel. We hopen dat we ons bestuur kunnen overtuigen om meer aandacht te hebben voor onze specifieke doelgroep. Als afgevaardigden is het niet alleen onze taak om goed te doen voor onze collega’s maar ook voor onze cliënten.’

Zachte aanpak

In Hoeselt speelt de integratie van OCMW en gemeente minder. ‘Wij hebben de nieuwe structuur gezien en eigenlijk verandert er weinig voor ons. Heel wat zaken waren bij ons al gestroomlijnd, veel wijzigt er dus niet. Het personeel maakt er zich bij ons eigenlijk niet veel zorgen om,’ zegt Carine. Als er wel zorgen zijn, is de lijn met het bestuur vrij kort. ‘Ik moet geen zwaarwichtige dingen doen om gehoor te krijgen. Ik kan onze bestuursleden gewoon aanspreken of een e-mailtje sturen. Ik ben zelf ook meer gewonnen voor de informele, zachte aanpak.’

Vakbekwaamheid

Zo zorgde Carine er bijvoorbeeld voor dat alle vrachtwagenchauffeurs voor de gemeente de opleiding vakbekwaamheid mochten volgen. ‘Het gaat om een cursus van 35 uren die om de 5 jaar vernieuwd moet worden. De richtlijnen zijn echter niet heel helder gezien er een onderscheid wordt gemaakt tussen hoofd- en bijtaak. Ik heb er toch op aangedrongen om onze chauffeurs deze cursus te laten volgen. Zeker als er iets ernstig gebeurt en de verzekering erbij betrokken wordt, kan je maar beter in orde zijn. Ik ben dan ook heel blij dat het bestuur hierin is gevolgd en besloot al onze chauffeurs zonder uitzondering deze cursus te laten volgen.’

Ketel

Ook in Hechtel-Eksel hebben Ann en Marijke het gevoel dat ze hun gerieven op tafel kunnen leggen. ‘Er wordt zeker geluisterd en er is ook begrip maar naar ons gevoel zien we nog te weinig resultaten daarvan in de praktijk. Het beleid heeft duidelijk een koers uitgestippeld -en maar goed ook- maar er wordt ook niet gemakkelijk vanaf geweken. Vandaar is het ook goed dat er een vakbond is binnen de openbare besturen. Dat het personeel bij ons terecht kan met hun bezorgheden, haalt heel wat druk van de ketel. Ik ben er dan ook van overtuigd dat onze collega’s ons daarvoor wel appreciëren,’ aldus Ann. En wat de pijnpunten betreft, zijn Ann en Marijke zeker niet van plan deze te laten voor wat ze zijn.

Personalization