Werkgelegenheidsconferentie: 3 ideeën voor een gelukkigere loopbaan

TEKST: Simon Bellens

Op 7 en 8 september organiseert de federale regering een nationale werkgelegenheidsconferentie. Vakbonden, werkgeversorganisaties, vertegenwoordigers van alle regeringen en middenveldpartners komen er samen om de arbeidsmarkt van de toekomst uit te tekenen. ‘Wij verwachten concrete voorstellen over de volledige loopbaan.’

'Harmonieuze eindeloopbanen'

'Harmonieuze eindeloopbanen'. Dat is het thema van de allereerste werkgelegenheidsconferentie, een initiatief van federaal minister van Werk Pierre-Yves Dermagne (PS).

Harmonieuze codetaal voor langer werken? Om de ambitie uit het regeerakkoord waar te maken dat de Belgische werkzaamheidsgraad stijgt van 70 naar 80% in 2030, belooft het immers voorstellen te regenen om oudere werkzoekenden en langdurig zieken te activeren.

‘We moeten de conferentie opentrekken naar alle aspecten van een volledige en gezonde loopbaan’, zegt Nationaal Secretaris van het ACV Anne Léonard. ‘Aan het einde van de conferentie verwachten wij concrete voorstellen die niet alleen eindeloopbanen herdenken, maar loopbanen in het algemeen. Wij hopen dat de regering net zo ambitieus is.’

Tandemplan

‘Steeds meer jongeren komen namelijk op de arbeidsmarkt als uitzendkrachten of met studentenstatuten’, vertelt Léonard. ‘Daarvan draag je op het einde van je carrière de gevolgen. Wij vinden dat werkgevers die vaak kiezen voor precaire contracten een bijkomende bijdrage moeten leveren.’

Om jongeren volwaardige arbeidsmarktkansen te bieden, wil het ACV eindeloopbanen matchen met startkansen: ‘Als oudere werknemers minder gaan werken, komt er tijd vrij voor de aanwerving van beginners. Hun ervaring kunnen ze dan inzetten om die jongeren te begeleiden. Ooit bestond dat tandemplan in de Franstalige gezondheidszorg, maar het vergt wel investeringen, van werkgevers of collectief.’

Arbeidsduurvermindering

Volgens Matthias Somers van Denktank Minerva, een van de genodigden op de conferentie, stijgt de laatste jaren de ‘problematische werkdruk’.

‘Dat zorgt vooral voor uitval op het einde van een loopbaan, maar ook bij jonge dertigers zien we een piek. De combinatie van een carrière met jonge kinderen of een verbouwing is voor hen niet meer haalbaar. Wil je mensen langer laten werken? Kijk dan naar de zwaarte tijdens de loopbaan.’

De discussie over langdurig zieken (vorig jaar ruim 460 000) focust volgens Somers op activering zonder te kijken naar de oorzaken.

‘Een groot deel daarvan zijn oudere mannelijke arbeiders die vroeger op vervroegd pensioen konden, maar daarvoor nu niet meer in aanmerking komen. Het is belangrijker om eerder in de loopbaan na te denken over hoe hun werk werkbaar blijft.’

Bovendien staan 55-plussers vaak in voor de opvang van kinderen. ‘Als die zelf langer moeten werken, dreigt de uitval net groter te worden. We moeten erop letten dat werkzaamheidsmaatregelen geen tegenovergestelde effecten hebben.’

‘Werknemers vragen vandaag meer tijd in verschillende fases van hun loopbaan’, zegt Léonard. ‘Maar als we allemaal minder werken en dat werk beter verdelen, creëren we kansen voor nieuwe banen. Daarbij mogen we het genderaspect niet uit het oog verliezen. Vrouwen nemen nog steeds de meeste zorgtaken op. Als we willen dat zij langer werken, moet de arbeidsmarkt daarmee rekening houden.’

55-60-65-plan

‘Mensen hebben het recht om te weten waar ze in hun loopbaan aan toe zijn’, stipuleert Léonard.

‘Vanaf 55 jaar moet iedereen de kans hebben op een landingsbaan, vanaf 60 op brugpensioen en vanaf 65 op een volwaardig pensioen. Nu hangt dat af van strenge voorwaarden en sectorale cao’s die de sociale partners elke twee jaar moeten vernieuwen. Wij willen tot een duurzamer perspectief komen, het liefst vastgelegd in een wet.’

 

Uit Visie nr.13: 'Actueel. Werkgelegenheidsconferentie: drie ideeën voor een gelukkigere loopbaan' (pdf).

Personalization